از خلیج مکزیک تا نفت شهر                                           غلامرضا موسي قزويني

 

با مداد روز شنبه 8/3/89 چاه شماره 24 نفت شهر دچار حادثه شد و متأسفانه در نتيجه آن چند تن از همكاران ما به شهادت رسيده و تعدادي ديگر نيز دچار جراحت شدند.  بعلاوه از نظر مادي نيز خسارات زيادي به دستگاه حفاري و تأسيسات مربوطه وارد شد.  اما آنچه در ميان واجد تأمل است نحوه انعكاس موضوع در صدا و سيماي وطني و مقايسه آن با حادثه نشت نفت در خليج مكزيك بود.  در اينجا به همين نكته بسنده مي‌كنم حدوداً 5/1 دقيقه بخش خبري 21 سيما مورخ 8/3/89 مربوط مي‌شد به حادثه نفت شهر و تقريباً سه دقيقه به نشت نفت در خليج مكزيك و حواشي آن اختصاص يافته بود، آن هم حادثه اي كه مدتهاست از وقوع آن مي‌گذرد.

وقتي به عمق حادثه و حوادث مشابه فكر مي‌كنم واقعاً مي‌انديشم، كاركنان نفت كه بنيان اقتصادي كشور بر پايه تلاش و ايثارگري‌هاي آنهاست، گاهي اوقات تا چه حد مهجور مي‌شوند.  آنجا كه تسهيلاتي به آنها داده مي‌شوند، آقايان سياسي! فرقي نمي‌كند اصول گرا باشند يا اصلاح طلب و يا همه چيزطلب! همه در اتحاد موضعي قرار مي‌گيرند اما آنجا كه صحبت از ايثارگري است، آنجا كه وقت جان دادن است، دريغ از يك ابراز تأسف و در دفاع از آنها خاموش مي‌مانند!

ممكن است برخي از اين آقايان بگويند، خب در بخش‌هاي ديگر نيز ما شاهد چنين حوادثي بوده‌ايم و اين موضوع منحصر به صنعت نفت نبوده و نخواهد بود زيرا حادثه ناشي از كار است.! اما اثبات شيء نفي ما ادا نمي‌كند، وانگهي حفار مردان با كار بر روي دستگاههاي حفاري در واقع به جدال با طبيعت مي‌روند، طبيعتي كه هر آينه ممكن است ابعاد ناشناخته داشته باشد و آنان را در معرض تهديد قرار دهد وتكنولوژي امروزي نيز هنوز قادر به كشف آن نشده باشد.

به هر تقدير اين چاه مهار مي‌شود و مي‌گذرد، چهلم و سال عزيزان از دست رفته نيز فرا مي‌رسد و حسب وظيفه مراسمي گرفته مي‌شود و بس.  اما آنچه همواره بر سينه و بغض تمام نشدني كاركنان با تعصب صنعت نفت سنگيني خواهد كرد چيزي نيست كه صدا وسيماي ما قادر به كشف و انعكاس آن باشد.  البته چند سال بعد اگر چند صد ميليون بدهي، ممكن است با استفاده از امكانات صنعت نفت، داستاني نوشته شود فيلمي ساخته شود و شايد جايزه‌اي هم بگيرد اما آنچه كه باعث مي‌شود ياد عزيزان از دست رفته در صنعت نفت از دلها بيرون نرود، اين چيزها نيست، بلكه آن احساس عاطفي و وجود عصبيتي است كه در چنين مواقعي همواره در بين كاركنان نفت و نسبت به يكديگر وجود داشته و خواهد داشت.  يادشان جاودانه باد.